Batı metafiziği, yüzyıllardır varlığı “ilk sebep” (causa sui) veya bir “nesne” olarak görme eğilimindedir. Ancak Heidegger, bizi bu alışılagelmiş açıklama biçimlerinden vazgeçmeye çağırır. Aşağıdaki pasaj, Varlığın (Seyn) özsel hareketini, insan varoluşunun (Da-sein) merkezinde gerçekleşen bir “Olay” (Ereignis) olarak yeniden kurgular:
Eğer kişi, her şeyin nedeni olan ve kendi kendini nedenleyen (causa sui) ilk sebebi varsayarak Varlık’ın (olan-lığın/Seiendheit) açıklanmasına sığınmazsa; eğer olanın kendisini nesnelliğe (Gegenständlichkeit) indirgeyip olan-lığı da nesnenin tasavvurundan (Vor-stellen) ve onun a priori’sinden hareketle açıklamazsa; ve eğer »Seyn«in kendisinin özlemesine (Wesung) gelmesi isteniyor ve yine de olanın her türü ondan uzak tutuluyorsa; o vakit bu [çaba], ancak şu gerçeğin idrak edildiği zorunlu (varlık-terk edilmişliğini bir zaruret/Not olarak gören) bir derin-düşünme (Besinnung) sayesinde başarıya ulaşır:
Varlığın hakikati ve böylece onun kendisi, ancak ve sadece »Da-sein«ın (Orada-Varlık) olduğu yer ve zamanda özler (west). »Da-sein« sadece ve ancak, hakikatin Varlığı’nın olduğu yer ve zamanda »vardır«. Bir, evet, bizzat Varlığın özünü (Wesen), kendi içinde karşı-titreşimli (gegenschwingende) bir »Ereignis« (Olay) olarak işaret eden o dönüş (Kehre). »Ereignis« (Olay), »Da-sein«ı kendi içinde temellendirir (I.). »Da-sein«, »Ereignis«i (Olay’ı) temellendirir (II.). Temellendirmek (Gründen) burada dönüşlüdür (kehrig): I. taşıyarak (dayanak olarak) içinden geçmek, II. bahşederek (kurarak) taslaklamak (karşılaştırınız: Sıçrayış, 144. Seyn ve kökensel çatışma, s. 265).
Bu metin, Heidegger düşüncesindeki meşhur “Dönüş” (Kehre) kavramının en berrak ifadelerinden biridir. Burada artık insan, varlığı yöneten veya onu sadece bir nesne gibi inceleyen bir özne değildir; aksine, Varlık (Seyn) ve İnsan (Da-sein) birbirini karşılıklı olarak temellendirir. “Ereignis” (Olay), bu karşılıklı aitliğin adıdır. Varlık kendini insana açar (insanı taşır), insan ise bu açıklığı bir taslak olarak kurar (varlığı barındırır). Metin, varlığın sadece “orada bir yerde” duran bir şey olmadığını, ancak insan varoluşunun “orada”lığında (Da-sein) gerçekleşen bir hadise olduğunu vurgular.
Heidegger, M. (1989). Beiträge zur Philosophie (Vom Ereignis) (Gesamtausgabe, Cilt 65). Vittorio Klostermann. (Orijinal çalışma 1936–1938 yıllarında yazılmıştır).
