Karanlık ve Çocuk

Zihnim, gecenin köşesinde kalmış piç bir düşünceydi. Bu düşünce eşliğinde küçük bir çocuğun yaşadığı travmanın önemli ama görünmeyen o beyaz çizgisinde buldum hayatı. Kesik kesikti bu çizgi. Sarhoştu, sarhoştum. Yanlışlıkla çizgiye bastığımda karanlık üzerime çöküyordu. Öfkeyle arkama dönüp karanlığa sövdüğümde gelen tepki sadece çocuğun garip boşluğunda yankılanan, gitgide azalan o tiz sesti. Bu ses içimde kırılmış, küçük ve karanlık parçaların çıkardığı o kalın ses tiz sese karışıyordu ve birbirinin içinden geçerek kayboluyorlardı. Çizgiye basmadan devam ediyorum yürümeye… Karanlığın simsiyah gözleri üzerimdeydi. Yerler kaygandı. Çocuk beni izliyordu. Köşede sızmak üzere olan sarhoşlar dikkatimi dağıtmaya çalışıyorlardı. Çocuk hala beni izlemeye devam ediyordu. Sarhoşlar başıboş pis kahkahalarıyla zihnimi karıştırıyorlardı. Yer kaygandı. Odak noktası yoktu. Hızlıca koşmaya başladım. Sarhoşların kahkahaları azalıyordu. Duraksadım. Sırılsıklam olmuştum. Çocuk hala beni seyrediyordu. Çizgi ise üzerine basılmayı bekliyordu. Çocuk ağlamaklı bir yüz ifadesine büründü. Ancak ağlamamalıydı. Gözyaşları doğduğu su birikintisine düşmemeliydi.

Ben bunları düşünürken iş işten geçmişti. Gözyaşının suya düşerken çıkardığı ses, bütün sesleri geri çağırdı. İç içe geçip kaybolan o sesler gecenin diğer bir köşesinde oluşturdukları orkestrayla gelip ruhuma çarptı. Sarhoş kahkahalar zihnimde yankılandı, dikkatim dağıldı. Dağıldım ve çizgiye bastım. Karanlık gürledi ve bütün acımasızlığıyla üzerime bastı. Çizgi yok oldu.

Karanlık, çizgide bulduğum o hayatla beslendi ve büyüdü. Çocuk ise hala beni izliyordu.

Ferid Taş

Konuk Yazar
Konuk Yazarhttp://www.felsefehayat.net
Bu içerik bir konuk yazar tarafından üretilmiştir. Siz de sitemizin konuk yazarlarından biri olabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey, kaleme aldığınız makalelerinizi themetallords@hotmail.com adresine göndermek. Editör onayından geçen yazılarınız burada yayımlanıp binlerce okurun beğenisine sunulacaktır.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikHiçbir Yerdesin!
Sonraki İçerikZamansız Aşk

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

İnsanlar Artık Kafayı Yemişler

insanlar artık kafayı yemişler ve ben bunu çok iyi görebiliyorum baktığınız bir çok yüzde bunu görebilirsiniz insanlar artık kafayı yemişler bulutların üstünde yürüyebilirdik yıldızların üstünde dans edip aşk şarkıları söyleyebilirdik bir...

İran, Rushdie’nin Başına 600 Bin Dolar Ödül Koydu

İran Devrimi Muhafızları’na yakın Fars Haber Ajansı’nın haberine göre, devlet tarafından idare edilen 40 İranlı basın kuruluşu, yazar Salman Rushdie’nin öldürülmesi karşılığında, başına 600.000...

Beni Kör Kuyularda

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın, Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın, Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı; Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın. Ümit Yaşar Oğuzcan

Popper’den Gönüle

Öğrencilerinin yazdıklarından, öğrencilerinin öğrencisinin söylediklerinden çıkarıyorum: Ünlü filozof Karl Popper, huysuz, zor bir adamdı. (Okuduğum kişilerden biri Feyerabend!) Söylediklerini inanılmaz titizlik ve tutkuyla temellendirmek...

Ümitsizlik Bir Yemek Değildir!

Merhaba Aslıcığım; Mektubunu okudum, üzüldüm. Senin bu karamsarlığını keşke bir nebze olsun dindirebilbilseydim, keşke buna hakkım olsa, bu ümitsizlik kıskacında mahvolmanı, erimeni izlemek çok acı...

Tozlu Tarihin Kalp Atışları

... Bir avuç gözyaşımız kaldı yağmurlarda eriyip giden insanlıklarımızdan ve onca uçuruma sahiptik sırf atlamayı düşünmek için. Onca şeye sahiptik sırf sahip olmak için. Ne...

Her Acı Daha Sert Notaydı

Kalp bakireliğinin yanında seri bir cinsellikle bir kez daha kırılmıştı kalbi. Her ilişkisini piyanonun tuşlarına benzetiyordu. Her ilişkisini aşk sandığında daha sert notayla karşılaşıyordu. Kulağını...

Sen Benimsin!

... her öptüğümde rengi değişen havanın ardından yolculuğum başlıyor tüysüz ve dikenli bir tarla kuşu misali aşkımın hasadı gökyüzüne sığmıyor bana bir şey söyle içinde hiçbir şey olmasın o kadar...

Bitmek Üzere

zor bir hayatım olacak. bunu uzun süreden beri görebiliyorum. kendimde olmadığımı da biliyorum. kimsenin yanına yaklaşamıyorum. çünkü insanlar yanlış sorular soruyorlar ve ben her seferinde yalan söylemek zorunda kalıyorum. bunu sevmiyorum...