Boşluklardan

Boşluklar doldu rüyalarıma birer birer kaybettiğim her hayalimden sonra. Beni korkutan boşluklar. Kendimi kaybettiğim labirentler…

Dolandıkça ve koştukça içinde düşüp kırdım dizlerimi korkumun boşluklarında. Rüyalarımı yitirdiğimi gördüm, Araf’taydım. Acı ve sevgi arasında denge kurmaya çalışan bir ip cambazının tedirginliğini taşıyordu yüzüm. Dengede durmaya çalıştıkça daha bir düştüğümü hissetim. Bıraktım kendimi. Hayallerimi terk ettim, yüzüme kederimi astım, tedirginlik doldu kalbime. “Yok”, olmak mıydı? Yoksa “Var”, olmak mıydı? İçimdeki boşluklar. İnce çizgiler sınırındaydım sonra kendimi bir an uçurumun kenarında buldum, ayaklarım belli ki bir intihara kalkışıyordu, ellerim titriyordu, gözlerime uzaklığın yorgunluğu çökmüştü. Tek ayaküstünde beklide hayatta kalmak için yürüyordum dengede. Düşecek korkusuyla hızlandı birden adımlarım. Yere bakamazdım çünkü beni bekleyen boşluklar vardı ama biliyordum ya gidecektim ya da kalıp bu korkuyu hep hissedecekti ayaklarım.

Hayatta gitmeyi tercih ettim. Kendimden, korkularımdan, boşluklarımdan kaçmak için gitmeliydim. Kendimi toparladım bir an, kollarımı tıpkı bir kuşun kanatları gibi sonuna kadar özgürce açtım, tedirgin yüzüme bir tebessüm geldi, ayaklarımı özgür bıraktım tıpkı ölümle son dansını edercesine. Derin bir nefes aldım, bu hayatın son nefesini çektim içime, gülüşleri, acıları, intikamları ve varlığımı çıkarıp attım cebimden hiç biriyle gitmemeliydim. Bu hayata ait olan ne varsa bırakıp gitmeliydim çünkü. Sonra işte sonra intihar ettim. Ayaklarım boşluklardan intihar ederken bir huzur doldu kalbime. Çılgınca bir ölümdü. Beni delirten hayata en güzel cevabımdı. Gittim. Bu hayatın boşluklarında kaybolmamak için gittim. Hiç kimseye hesap vermeden çekip gittim boşluklardan…

Sonya Bayık

Konuk Yazar
Konuk Yazarhttp://www.felsefehayat.net
Bu içerik bir konuk yazar tarafından üretilmiştir. Siz de sitemizin konuk yazarlarından biri olabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey, kaleme aldığınız makalelerinizi themetallords@hotmail.com adresine göndermek. Editör onayından geçen yazılarınız burada yayımlanıp binlerce okurun beğenisine sunulacaktır.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikSenden Boğuluyordum
Sonraki İçerikAşkım, Katilim

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Kaos ve Şizofreninin Çocuğu: Dövüş Kulubü

İncelemekte en çok zorlandığım eserlerden biri olma hakkını sonsuza kadar taşıyacak olan bir eser Dövüş Kulübü. Filmi birden fazla kez izlediğinizde özenle yerleştirilmiş çeşitli...

Hakikat Arayışı Üzerine

Farkında olalım ya da olmayalım insanoğlu bir “amaç veya “amaçlar” uğruna yaşar ve ölür. Yaşam süresince edinilen amaçlar öyle bir etrafımızı sarmıştır ki, “kariyerimde...

Ün

Yaptığı iyiliği başkaları duysun diye, kendisine daha fazla değer verilsin diye yapan, doğruluğu dillerde dolaşmak koşuluyla doğru olan adamdan pek hayır gelmez. Gredo che'I resto...

Kadınlar Neden Daha Duyarlıdır?

Osho'nun tüm dinlere karşı bir duruşu vardır. ona göre bir dine inanarak dindar olmak imkansızdır. bu noktada kendisi bir "asi" olarak tanımlanabilir. Fakat onun...

Felsefeseverlerin Max Stirner Hasreti Bitiyor!

Zaman içinde değil ama tam zamanında! Türkiye’de benimle başlayan bu filozofun alımlama tarihine uygun bir zaman. İlk kez 1988’de Stirner’in başyapıtı Biricik ve Mülkiyeti’nden (BvM)...

İmge

Şiir imge sanatıdır, ama imge yakalamaktan ibaret değildir. Kısa kısa imgelerden nefret ediyorum... Ben uzun şiirde birtakım temalar yakaladım. Temayı geliştirerek uzun şiir sürdürmek...

Biz Koşuyoruz

Annem ellerimden sımsıkı tutmuş, kalabalığın içinde hızlı adımlarla ilerliyoruz. O kalabalıkta, annem ona göre normal hızda sayılabilecek adımlar atarken, ben resmen koşuyorum. Eee benim...

Anlamlı Yaşama Sanatı Üzerine

Deneyime dayalı görgül düşünen ve yaşayan insan istemese de faydacı davranmak zorundadır. Bir deneyim nesnesini tüketip diğerine geçerken geride bıraktığı nesneyi değersizleştirmek zorundadır. Ancak...

Şiir Üzerine

Bizde olsun, Batı' da olsun, şiir üstüne ama ozanlarca yazıları okurken kendi kendime, "Ozanlar şiir üstüne niçin yazarlar?" diye sorarım. Sözgelişi bir ozan, "Somutlayın!"...