Kendinle Konuş

Kendime gelmem lazım, her şey normal, her şey iyi. Bak her şey var orada yaşamak istediğin kadar hava, yaşaman için yeteri kadar para ve daha bir sürü şey. Belki biraz başarı. İnsan hayatının olmazsa olması zirveler…

Evet bunların hepsi…

Yetecek mi bize?

Peki bunların hepsinin toplamından ulaşabilecekmiyiz kendimize?

Defalarca  kendime sormaktan kaçındığım ve hep orada bıraktığım bir yarımdır bu soru.

Peki nedir bu boşluk zamanla derinleşen? Peki nerededir kendimizi bulacağımız yer ve hangi kelimeye denk gelmiştir acımız?

Kendimizi ulaşmak için yıprattığımız hedefler, amaçlar, gelecek…

Nedir bunların anlamı?

Bazen kendi elimle çıkartıp kendimi bu gösterişli bütün şeylerin içinden bir kenara bırakıyorum. Bir kenara bırakmasam sanki  nefes alamayacakmışım gibi geliyor. Kendimi bıraktığım o kenardan başlıyorum yazmaya, yaşamaya, düşünmeye ve farkına varıyorum ki bu şey korkunç bir şey, bu şey dayanılmaz bir acı veriyor. Her şeyin içinde söylediğim, kullandığım hiçbir kelime kenarda durup kullandığım kelimeye uymuyor, bir eksiklik var ya da bir yazım hatası…

O her şeyin içinde durup inasanların bizden istediklerini yapmak ve onların amaçladığı o zirvelere varmak için kendimize yüklediğimiz bu gelecek kaygısının dayanılmaz ağırlığını ben de taşıdığımı hissettiğimde artık  bu elime verilen ipi koparmak istiyorum.

Yaptığım tek şey belki de bu. Hayatın ipini koparmak. Ona bağlanmamak, ona itaat etmemek.

Erdemli, ahlaklı, umutlu, başarılı, uslu, iyi ve en çokta mutlu olmanın verdiği derin bir acıyı yaşıyorum. Dünyanın yarısının acıdan kıvrandığı gerçeği karşısında duyduğum bu utanç beni hep bu kelimelerden uzaklaştırdı. Her şeyin bu kadar  normal olmasına tahammülüm yok artık. Bende uzun zamandır acı çeken bu dünya yarısının içindeyim. Şimdi o kadar iyi anlıyorum ki kendimle hiç konuşmamışım. Zaten bunların peşine düşmemizin nedeni de bu ya, kendimizle hiç konuşamamak. Ama artık ben kendimi bir kenara çektim, kendimle konuştum ve kendime: “Sakın dedim, sakın hayata heveslenme, yaşam senin hikayeni tamamlayamayacak, acını dindirmeyecek” dedim.

Kendimi çektiğim bu kargaşadan sadece sorularımı ve hatırlayamadığım cevaplarımı bulmaya çıkmadım, virgüllerimi de toplamaya çıktım ve bir gün anlamsız, kuralsız olan o cümleyi tamamlayacağım. Hayatın kenarından yazılacak olan bu cümle bir çığlık olarak kalacak benden. Yetişemediğim bütün sonlara yetişen bir virgül…

O zaman şimdi tamamlamaya çıkıyorum, bir daha hayatın tam ortasında durmamak için, hayatın zirvesi olan can sıkıcı “geleceğine” kendimi kurban etmemek için hep noktalara gitmeye çalışacağım. Zor olacak biliyorum ama ulaşılamayacak hiçbir şey yok.

Çünkü insanın kendisine dönmesi için vardır yollar. Ve bir gün o yollardan düşe kalka kendimize döneceğiz. İşte o zaman hayatın can sıkıcı dersini asmış olacağız. İşte o zaman biz kendimize yetebileceğimizi göreceğiz.

Sonya Bayık

Konuk Yazar
Konuk Yazarhttp://www.felsefehayat.net
Bu içerik bir konuk yazar tarafından üretilmiştir. Siz de sitemizin konuk yazarlarından biri olabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey, kaleme aldığınız makalelerinizi themetallords@hotmail.com adresine göndermek. Editör onayından geçen yazılarınız burada yayımlanıp binlerce okurun beğenisine sunulacaktır.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikYatağım Boş
Sonraki İçerikHarem Üzerine

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Eski – Yeni Şiir

Eski şiirin sözcüklere bindirdiği "güzellik" öz yaşamsal deneyin belli bir biçiminden başka bir şey değildir. Bunun yanında deneyin, yeni şiirde, duygudan duyuya kaymış olduğu...

Romancılık Hayatımı Sonlandırıyorum!

Tuna Kiremitçi, 9 Ekim'de Mustafa Saffet Kültür Merkezi'nde gerçekleşecek okur buluşmasıyla romancılık hayatını noklayacağını duyurdu. Kiremitçi sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada "Romancılık hayatımı bu...

Yazar Olmak

Ne yazacağımı kara kara düşünürken aklıma gelen ilk cümleleri sarf etmek daha cazip geldi. Ne olursa yani öyle gelişigüzel bir şekilde… Belki bir şiir yâda bir...

‘Evlilik Dışı İlişkileri Özendiren’ Dergi Kapandı

Küçükleri Muzır Neşriyattan Koruma Kurulu'nun, "18 yaşından küçükler için zararlı ve evlilik dışı ilişkileri özendiriyor" dediği aylık mizah dergisi Harakiri kurulun verdiği para cezası...

Hz. Muhammed’e Hayran Bir Yazar: Tolstoy

Muhammed her zaman Evangelizm'in (Hıristiyanların) üstüne çıkıyor. O, insanı Allah saymıyor ve kendini de Allah ile bir tutmuyor. Müslümanların Allah'tan başka ilâhı yoktur ve...

Özgürlük Üzerine

İnsan bir toplum içerisinde yaşar, özgürlüğünü de bu toplumun belirlediği yazılı/ yazısız kurallara göre temellendirir. Ancak bilinmelidir ki özgürlük kavramı, belli bir temele ya...

Biraz Türk Biraz Ecnebi

Şarap istiyorum şişeler ve kadehlerce... Biraz Fransız biraz İtalyan belki biraz da Yunan... Romantizmin ve zengin duyguların aromalarıyla dolu, yoğun tatlarla bezeli o kırmızı sulardan...

Napolyon’un En Büyük Utancı Neydi?

Napolyon'un sürgünde aldığı İngilizce derslerinin notları Paris'te yapılan müzayedede beklenmedik bir şekilde 90 bin Euro'nun üzerinde alıcı buldu. Osenat adlı müzayedeevi tarafından düzenlenen açık artırmada,...

Tanrılar Üstüne

En az bildiğimiz şeyler tanrılaşmaya en elverişli olanlardır. Onun içindir ki Yunanlıların, biz insanları tanrılaştırmalarına bir türlü akıl erdiremem. Ben kendi hesabıma yılana, köpeğe,...