Anarşist Böcekler

Dünyanın tüm çıplaklığıyla önümde striptiz yaptığı zamanlar ben henüz üç yaşındaydım ve ergenliğe girmemiştim. Dört yaşında mutluluğu oynuyordum, beş yaşında asiydim; öptürmek için uzattıkları ellerine tükürüyordum ihtiyarların.

Ölümle çok erken yaşta tanıştım; memnun olmadım.
Çocukluk can sıkıntılarım oyunsuz geçti. Tüm oyunlara şike karıştırıyordu çünkü mahallenin piçleri. Oyuncakların da gerçek olmadıklarının farkındaydım ve ciddiye almıyordum onları.
Yalnızca sokak başlarında saklanıp, zengin geçmişe sahip olduklarını göstermek için şaşaalı bastonlar taşıyan ihtiyarların şapkalarını düşürüyordum sapanla.

İhtiyarlar da ölünce eğlence bitti ve ben büyüdüm.
Büyümemiştim aslında; büyüklüğü merak ettiğim için kendi rızamla çocuk olmaktan vazgeçmiştim yalnızca.

‘İç savaş’ım devam ediyordu hala. İçimdeki güçlü olma hırsıyla güçsüzlüğün kıyasıya çarpıştığı bir savaştı bu ve ben güçsüzden yana değildim.

Hissettiğim gariplikleri harflerle somutlaştırmak için yazmaya yeltendim….
Derken, kelimelerle sevişirken yakaladım kimi şairleri.

Ürperdim.

Sapık ruhlu melankolikler olduklarını,
Büyük yalanlar peşinde koştuklarını acı gülümsemeyle yüzlerine vurdum.

Takdir edilmek, alkışlanmak, beğenilmek gibi arzularına karşı koyma eğilimine geçerken psikolojisi bozuluyordu kimi insanların…

Çözümünü bulmadan problemler üretenler vardı, taş devrinden bu yana. Öyle yapmamalarını, adam gibi yaşamalarını önerdim gece geç saatlere kadar. Babadan kalma miras gibi sahipleniyorlardı oysa hayatı ve istekleri öldükten sonra da devam ediyordu vasiyetnamelerde.

Günün birinde insanların akılsız olanlarını kandırarak büyük bir tiyatro salonuna topladım, mahşeri bir kalabalık oluştu, kapıları kilitledim ve sahneye çıktım; hepiniz birer ölüsünüz diye bağırdım ve sonra da ölü taklidi yaptım ölünün ne olduğunu anlasınlar diye.

Sigaranın ve aşkın zehirli olduğunu da biliyordu şu ayrılık asrının insanları. Ama inatla sürdürdüler müptelalıklarını… Sonunda ters evrilerek sürüngene dönüştü hepsi.

Hayvanların bazılarıyla aramda duygusal anlar yaşandı;

Geceleri doymadan özgürce havlayan köpeklerin hür seslerini beste yaptım gece yapıtlarıma.

Bir buğday tanesi ile yedi yıl yaşamını sürdürebilecekken yuvalarını tıka basa çer çöple dolduran karıncaların kararlarına saygı duydum ama akıllarıyla alay ettim hep.

Tavanın en ücra köşesinde, masum böcekleri ağız suyuyla ayartarak ağına düşüren, sonra da onları orada, çığlıklar içerisinde acımasızca ölüme terk ederek arkasını dönüp giden örümceklerin yolunu kestim, zalim olduklarını fısıldadım kulaklarına, yüzlerine tükürdüm, ‘ağlarınız böceklere zararlı sökün onları, şehvetle şahlanmış kadınların apış aralarına kurun!’ dedim. Ciddiye almadı beni örümcek kafalılar.

“Anarşist Böcekler” isyanını başlattım ve isyana öncülük ettim. Zafere birkaç santim kala hain bir böcek tarafından sokularak feci bir şekilde öldürüldüm.

Not: Kahramanlar ölümsüz değiller.

Nicat Aliyev

Konuk Yazar
Konuk Yazarhttp://www.felsefehayat.net
Bu içerik bir konuk yazar tarafından üretilmiştir. Siz de sitemizin konuk yazarlarından biri olabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey, kaleme aldığınız makalelerinizi themetallords@hotmail.com adresine göndermek. Editör onayından geçen yazılarınız burada yayımlanıp binlerce okurun beğenisine sunulacaktır.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikYenilgin
Sonraki İçerikDeğişen Dil ve İnsan

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Görünenden Fazlası Medya Analizlerine Giriş (Kitap Özeti)

Görünenden Fazlası Medya Analizlerine Giriş medya ve iletişim öğrencileri ve iletişimin sosyal boyutlarına eğilmek isteyen iletişim meraklıları için harika bir metin. Oldukça ayrıntılı teknik...

Ay Çocuğunun Aşkı

Karanlık, aşkı algılarmış ama onu kabul ederek yansıtmazmış. Ben artık "ben" olmadan yaşamaktan sıkılmaktaydım. Saniyeler, saatler, günler etkisini kaybederek benim gibi derinliklere inmekteydi, sancılarımın soğukluğu...

Öldürme İçgüdüsünün Acı ile Haklılaştırılması

Bu dünyaya doğan her insan acıyla sevişmek zorundadır. Öldürme eylemi ruhani bir kurtuluştur. Şöyle ki, insanlığa kıyarsan suçlu değilsindir.  Çünkü o inkâr edilenle eşdeğerdir. Tam...

The Walking Dead

Ölüp ölüp dirileceksiniz! The Shawshank Redemption ve The Green Mile’ın Oscar adayı yazar ve yönetmeni Frank Darabont’un imzasını taşıyan The Walking Dead ile tüyler...

Davet

Hazır değilsin, tutkuya Onu basite indirgeyen Bir ortamın şaşkınısın. Arzu ile Kamber Tahir ile Zühre...Bile... Bunlar olağan kalır Korkarsın. Bu, evrendeki en büyük patlamanın Gücüne eşit değilse/ Ne? (belki ben de korkarım) Böyle bir...

Yeni Yetme Bir Feveran: Unutulmuş Bir Köy Sergüzeşti

…DİŞLERİNİN ARASINDAN YIRTILARAK ÇIKAN BİR CÜMLE KARANLIĞI DELİP GEÇTİ: -PRATİĞİN FENDİ, TEORİYİ YENDİ! Eski zamanlarda.. Çocukluğumun unutulmaya hevesli hatıralarında, yoldaşlığı körebe oyunuyla karıştırmayalım diye abilerimiz sokak...

Bir Mistiğin Yol Haritası: Simone Weil ve “Tanrı Aşkı”

Bazı yazarların üretimleri birbirini tamamlar ya da ikame edecek niteliktedir. Bu nitelik aslında daha çok sosyal bilimler alanında geçerlidir: yani daha çok “insani” bilimlerde…...

Felsefe ve Görünmeyenler

Nedir görünmeyen? Bir fikir, bir ruh, bir hayal? Hangisi? Soruyu değiştirerek yeniden soralım: Bu saydıklarımızın hangisi daha şeffaf ve amacına uygun hareket etmektedir? Biz...

Gerçekliğin Yankıları

Sessizliğin içinde bir çığlıksa eğer zamansızlık sana yönelir usulca, algıların kapıları açılır, düşünceler evrene dağılır, sevgiler aşkla kucaklaşır, hüzünler karanlığın içinden yol alır yalnızlıklara,...