Boşalmak, Başlamak ve Hiçlik

Düşünüyordum da…
Aslında hala düşünüyorum…
Nereden başlasam…
Başlangıçların sancısından nefret ediyorum! Ucuna kadar gelmiş ama işeyemiyormuşsun gibi, bir başlasan arkası gürül gürül gelecek…
Nasıl başlarsan başla, konu dönüp dolaşıp aynı yere gelmeyecek mi?
Evet evet…
Yazmak için gece yarısını beklesem daha iyi olabilir.

İşte yine buradayım, gecenin sessizliğinde yazmayı seviyorum. İnsanlar uyurken arkalarından konuşmak kadar zevkli bir şey varsa eğer o da gecenin bir yarısı insanlar uyurken esrarın yanında kahve yudumlayıp müzik dinlemektir.

Şu Boards of Canada müzikleri ölüyü bile diriltir, ya da diriyi öldürebilir, tavsiye ederim.

safak_tunca_bosalmak_baslamak-min

Aslında başlangıcı düşünürken çoktan başlamıştım saçmalamaya fakat daha iyi saçmalamak için geceyi bekleyin. Düz insanların saçma dediği her derin fikir gece gelir seni bulur.

Umutsuz anlarımızda hep aynı şey söylenir, ” Yarın güneş tekrar doğacak…” bu laflarla büyütülmedik mi hepimiz. Fakat güneş tekrar ve tekrar batacak bunu biliyorsun. Öldürme işkence et. Belki de tekrar doğmaması gerekli artık o lanet ateş topunun.

Gündüz sevimlidir gece karizmatiktir.
Gündüz şımarıktır, gece ciddidir.
Gündüz gürültüdür, karmaşadır, gece sessizliktir, sorgulatır.
Gündüz abartıdır, şıktır ve ayıktır gece sadedir, dağınıktır kafası kıyaktır ve rahattır.
Gündüz umursamazdır gece isyankardır.
Gündüz sevgidir gece aşktır.
Gece gündüzün ardından tatile çıkmak gibidir.
Ve gündüz karanlıktır gece aydınlık…

İlk satırları yazmak her zaman zordur doğrusu başlangıçların hepsi zordur. Resim yapmaya başlamak örneğin, üstelik zamana karşı yarışıyorsan ve o an içinde çalışmak arzusundan eser yoksa çıldırtır insanı. Elinizdeki fırçanın arkasını tuvalin tam ortasına saplayanınız oldu mu hiç?

Evet yaptım, hem de iki kere. Yırttığım kağıtları, kırdığım kalemleri saymıyorum bile. Fakat bunu hiç yapmamış biri ortaya nasıl orjinal bir şey çıkarır ? O tuval gerekirse yırtılır kalem kırılır. Tuval delmek istemiyorsanız kopya edin. Kendi kendini de kopya eder insan. Onlar yaptığı şeyi ciddiye almazlar. Üzerinde düşünmediğiniz şeyi sorun eder misiniz? Seviyorsanız bunu yapmayı devam edin, belki de kandırmayı seviyorsunuzdur. Fakat kalabalık sizi alkışlasa ne fark eder, yaptığınız şeyin o yırtık tuval kadar değeri olmadığını unutmayın.

Bu yazıya bir başlık koymalı mıyım illa. Embesillerin duymak istediği şeylerden bahsetmeli ya da bir karakter yaratıp betimlemeler mi yapmalıyım? Bir role bürünmeli ve tam burada gözümüzün önünde duran varoluş gizemi dururken, bu sorunu irdelemek yerine, olur böyle şeyler diyerek geçiştirmeli, yahut bir kalıba sokarak kendimi, bir kenara mı bırakmalıyım her şeyi. Yarattığım kahramanların etrafında dönen gereksiz olayları anlatırken küçük sevimli mesajlar vermeli, kahkahalar attırıp yada hüngür hüngür ağlatırken insanları, paralarını cebime indirmem ve sonra sahtekarlığımla övünmem mi gerek?

Kendini hiçleştirmenin alemi yok! Gerçekten hiçbirine lüzum yok. Yapamam ayrıca, bir yazar olarak görmüyorum kendimi. Öncelik içimdeki doluluğu bir şekilde boşaltmak. Böylece rahatlamak… Kendimi kaybetmemek için.

Yazdıklarımı tesadüfen okuyanların ne düşündüğü umurumda değil, anlayan azınlığa ulaşmak ve birbirimizi tanımasak da bir etkileşimimizin olması yeterli. İşte tüm bunları yapmamdaki ikinci sebep. Bu, insana yalnız olduğunu bilse de yalnız olmadığını hissettiriyor.

Çığlığı duyan var mı?

Geçenlerde çok uzaklardan gelen bir çığlık duydum, kaliteli bir gece müzisyeninin çığlığı. Onu ancak kıyılarda dolaşanlar duyabilir. Bu sebepten popüler değil fakat sözsüz eserleriyle konuşabilen biri. Eserleriyle beslendim, güzel şeyler aldım onlardan. Anlaşmak için ille de sözcüklerin olması gerekmiyor, sanatı sanat yapanda bu değil midir ?

Kıyıda köşede, kıyıda dolaşanlar var biliyorum.

Söylediklerimi kendimi rahatlatmak için uydurmuyorum, sahte dünyanın gerçeklerini kendimi rahatlatmak için yazıyorum. Bu gerçekçi geçinenlerin yaptıklarından çok daha gerçekçi bir davranış değil mi ?

İnanın, haykırışlarım gerçektir, kimseyi aldatmaya çalışmadığım gerçektir, asıl meselenin ne olduğunu kavrıyabilirseniz eğer, sizde gerçeksiz.

Kalabalığa anlatma çabasına girişsem de hadsiz, biliyorsunuz İnsan hayal etmekten hoşlanır. Gerçek şu ki onlar sürülerinden asla vazgeçmeyecek, zaten liderleri de buna asla izin vermeyecek.

Tüm riskleri göze alarak onlardan ayrılma cesaretini kendimde buldum. Kalabalıkla hareket edemem ve asla onlarla anlaşamam. Fakat onlardan tamamen kopmak mümkün mü! Yapılabilecek tek şey aralarındayken onlardan biri olduğunuzu kulaklarına fısıldamak,aksi halde linç edilirsin.

İnsanoğlu sadece kendi yaşamını yaşam sayar, diğer yaşam formlarına ve diğer türlere saygısızlığıdır. Doğrusu kendine bile saygısı yoktur. Sonuç, dünyanın bir tımarhaneye dönüştürüldüğü ve bu dönüşümün geri dönüşünün olmadığıysa eğer… Ama yine de içimizde hep bir umut zerreciği yaşatırız. Tüm bu anlatma çabası o lanet zerrecik yüzünden değil mi! Sonrasında ne olacağını bilmiyoruz ama en azından şu an yaşadığımız yerde insanca yaşmak isteğimizden değil mi!

Burası özgür olup hayal ettiğim ender yerlerden, dolayısıyla istemediğimi yapmam fakat kıyıda ki azınlığa çığlığı duyurmak için yapamam dediğim şeyleri deneyeceğim zamanlar olabilir.Bunu ödün vermek olarak görmeyin. Çizgiyi bozmaktan bahsetmiyorum.

Konudan konuya atlamış oluyorum ama geçenlerde yine buna benzer bir gece yarısı yaşadığım bir dakikadan az bir anı yazmak istiyorum. Esrar içip müzik dinliyordum. Aynı zamanda kafamın içinden ardı arkası kesilmeyen düşüncelerle sevişiyordum. Hepside çok seksi düşüncelerdi. Biri bana şöyle fısıldadı;

Belki tanrı yalnızlıktan o kadar sıkılmıştı ki buna o bile dayanamadı, insanları ve diğer yaşam formlarını yarattı ardından intihar etti.

Dedim ki neden önce yarattı sonra intihar etti.

Dedi ki dinle! devam ediyorum. Belki başka birçok dünya var ve bu dünyalarda yaşan ruhların tamamına yakını sonsuza kadar yok olacak.Bunlar gereksiz düz ruhlar. Ancak her renkten üstün ruha sahipler tek tek yükselerek kainatın merkezinde birleşerek tek bir varlık oluşturacak. İşte bu başka boyuttaki üstün varlık tanrı olacak. Fakat tanrısızlıkta yarattığımız tanrılar ve şu gizli hiçleştirici örgütler dünyayı tamamen bir hiç okyanusuna çevirmeye çalışıyor. Onlar ya bir tanrı istemiyor yada sadece güç arzuluyorlar. Tabi diğer dünyaların da farkındalar. Onlar bizim dünyamızdan bile olmayabilirler. Hepimizi izleyen tanrı değil onlar olabilir. Anlıyor musun?

Evet.

Ödül ve ceza diye bir şey olmayabilir. Herkes kendi seçimini kendi belirler. Tanrı mı olmak istersin sonsuza kadar yok olmak mı?
Bunun cevabını veremem. Yani aramızda potansiyel tanrılar var öyle mi?

Olamaz mı?
Olabilir.
O zaman seçimini yap.

Şafak Tunca

Konuk Yazar
Konuk Yazarhttp://www.felsefehayat.net
Bu içerik bir konuk yazar tarafından üretilmiştir. Siz de sitemizin konuk yazarlarından biri olabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey, kaleme aldığınız makalelerinizi themetallords@hotmail.com adresine göndermek. Editör onayından geçen yazılarınız burada yayımlanıp binlerce okurun beğenisine sunulacaktır.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerik
Sonraki İçerik

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Sanatçı Emre Şengün ‘5’inci Uluslararası Ekslibris Yarışması Özel Ödülü’nü Aldı

Ondokuz Mayıs Üniversitesi (OMÜ) Uzaktan Eğitim Merkezi Grafik Tasarım Birimi Sorumlusu Öğr. Gör. Emre Şengün, İstanbul Ekslibris Derneği, İstinye Üniversitesi ve Selçuk Ecza Deposu...

Bir Hiçi Becerdim!

bir hiçi becerdim kırmızı çizgili bir kazağı vardı öylece yatıyordu patates çuvalı gibi ayakları kirliydi gözleri kapaksız iniltisiz ve acısız bir sevişmeydi sadece altımda yatıyordu bir hiçi becerdim sarı saçları mavi gözleri ilk günkü...

Yorgun Bir Adama

yorgun bir adam.. gözlerinin içinde hüzün ve biraz da acı... artık mecali kalmamıştı hayatla ve hayatın yansımalarıyla uğraşmaya.. yorgundu bu adam ölesiye yorgun... her şehirden izler vardı ruhunda,...

Orhan Ağabey

Canlanıyor içimde Orhan, Cahit’in altın saatini aldı bir taksici Bizi severler mi? Cahit’den bile çalanlar. Canlanıyor içimde Orhan, Garibin başı dolu Melih’i Aldı geldi bir 35’lik Ben onunla da içtim şiiri. Canlanıyor...

Kötücül Bir Varoluş: Siyasal Hayvan

Felsefe, kavramların yerinden sarsılarak tekrardan insanın yararına evrilmesini öngörür. Bu yeteneği sayesinde özgürleştiren bir tarafı da vardır. Ayrıca insan hayatının en önemli eylemi düşünme...

Bir Gün

Apansız uyanırsan gecenin bir yerinde Gözlerin uzun karanlığa dalarsa Bir sıcaklık duyarsan üşüyen ellerinde Ve saatler gecikmiş zamanları çalarsa Bil ki seni düşünüyorum Bir vapur yanaşırsa rıhtımına bin, acil Örtün...

Eraserhead

1977 yapımı bu film de klişe kalıpları yıkan bir taraf var. Karanlık ve melankolik mekanlar, absürt ve hastalıklı insanlar ve acımasız bir modern şehir...

Din Yerine Felsefe

Pedagoji eğitim bilimidir, genel olarak insanlar arası ve özel olarak da çocuk ile erginler arası ilişki bilimidir. Pedagoji insanı temel yapısı itibariyle şekillendiren, yaşamını...

Kötülük Nedir? Ben Kötüyüm!

Her kim iyi ve kötü’de yaratıcı olmak ister, en önce bir yok edici olmalı, değerleri parçalamalıdır. En yüksek kötülük böylece en yüksek iyiliğe girer: Bunun...

Kendini Terketmek

İnsan kendisini nasıl doğurur? Daha açık ifadeyle kendisini nasıl terk eder? Gerçekliğin farkına varma sürecinde kendisine tekrardan nasıl dönebilir? Bu mümkün mü? Gündelik hayat...

Boşlukta Gölgeler

gözler çaresiz açıldı, kimisine aydınlık kimisine karanlık. yine de adı yüzyıllardır uyanıştı… söz söylemek içindi tutulan nefesler, haykırışlara yetmedi! gün aydınlığında da, karanlığında da bir garip buğu...

Mahvolmaya Yüz Tutmuş Bir Mazi Yani Yitik Bir Sergüzeşt

esaslı bir mürit gibi dinliyorum ruhunun ince nağmelerini söyle bana hangi nota sefil bedenlerimizi daha iyi izah eder ki boşuna değil kifayetsiz ve mesnetsiz düşüşlerim görüyorum korkunç bir bahis...

Kanlı Masal

aklım, haklıyım, et firarını! ovdun ve okşadın beni çıktı içimdeki cin; ondan ölümümü diledin. mayıstı. seni o yüzden bağışladım! ben en çok mayısta su içerim derinim balık kaynar derinim kanımı kaynar ben...

Kimi Sevsem Sensin

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet sarışın başladığım esmer bitiyor anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli dudakları keskin kırmızı jilet bir belaya çattık / nasıl bitirmeli gitar kımıldadı...

Kendini Tanımlayamamak

N. V. : Bilirim üstadım... şöyle bir sorunum var ki: Kendimi hissedemiyorum, hissetme duyum yok olmuş gibi.. C. M. D. : Bu çok iyi... yaratmak...