sesimde kırlangıçlar ötüyor duyuyor musun?
ölü ozanlar ve şairler adını fısıldıyorlar kulağıma
özlüyorum.
ve radyoda rast geldiğim Chopin’in piyano dinletisiyle
kendime bile söylemeye çekindiğim itiraflar ediyorum.

sürekli isyan ediyorum duyuyor musun?
bu avare yalnızlıklar ahmaklığı…
istiyorsan ki biliyorum illaki istiyorsun
o uzun saçlarını ser yatağıma tekrar sen
onca ağırlığı tek başına kaldıramazsın.

özledim diyorum duyuyor musun?
güzel ayakların benimle dolaşsın istiyorum.

İlkay Beyaz

Kasım 1989 İstanbul doğumluyum. Kaba alkolik adamlığı ve kaliteyi parasıyla ölçen bir babanın ve çocukları için her şeyi yapabilecek fil yürekli minnoş bir annenin üç çocuğundan ikincisiyim. İlkokulumu hala yaşamakta bulunduğum bıçkın semt ağbilerinin ve delikanlılarının sokak köşelerinde çekirdek çitleyip kola içtikleri Bayrampaşa'da okudum. 2006 yılında Ege Üniversitesini kazanıp İzmir'e taşındım ve bekar hayatıma başladım. Kadınlara müziğe şiire ve başkalarının gözünde pis şeyler olan düşkünlüğümü bu yıllarda harmanladım. İnsanlarla konuşmayı pek sevmediğimden yazmaya karar verdim. Yaklaşık üç yıldır şiir yazıyorum ve Edip abi gibi sadece şiir yazmak istiyorum. Bazı ölü şairleri, bazı ölü filozofları, ve bazı ölü müzisyenleri, ölü aşklarım kadar seviyorum. Ve İstanbul'dan nefret ediyorum!

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.