İnsan Nedir?

İnsan, hayatta yaşamış olduğu evreleri biçimlendirerek yaradılışını anlamlandırmak isteyen bir varlıktır. Bazı insanlar bu durumun karşısında bir şey yapmamayı tercih ederken bazıları felsefe, sanat ve bilimle kendilerinde açığa çıkarabilecekleri bilgileri edinip, yaşayışın devinimine direnç sağlarlar. Yaşam için temel bir nicelik olan devinimin olmadığı yerde dönüşüm olamaz. İnsanlar da bu yüzden yaşamları boyunca devinimin bir parçası olma gereğinde bulunarak hayata katkı sağlamayı amaçlamışlardır.

İnsanın düşüncelerini yansıtmakta temel aracılardan biri olarak sanat, bu noktada yaşamı anlamlandırmak ve yaşamla bütün kalabilmek için uygun bir dışavurumdur. Örneğin, herhangi bir sanat eseri nasıl olursa olsun iki zihni birbiriyle temas ettirebilecek nitelikte güçlü bir üründür.  Özetle, gerçekten var olduğunu ve hayatta bir yeri olduğunu fark eden insan, yaşamın temeli olan doğadan kopmamış olup kendi içine dönerek, ona bahşedilmiş aracılarla kendiliğini arayabilme cesareti göstermiş insandır.

İnsanın varoluş evresinde kendini bilmesi adına; kimlik, kişilik ve kendilik olmak üzere üç farklı ben tabakası vardır. Kimlik, yaşadığımız toplumla “Ben’i” bağlayıp “Biz” kavramını oluşturan bir potansiyeldir. Toplumu diri ve bir arada tutmak için oluşan kimlikler her zaman beraberlik oluşturarak gruplandırmayı pekiştirir. Kişilik kavramına gelinecek olursa; kişilik, bireyin kendini ait hissettiği kimliğin adeta bir benlik süzgecinden geçmiş halidir. Bu boyutta birey artık toplum içindeki kalıplarından sıyrılarak daha çok kendi deneyimlerinden yola çıkarak oluşturmuş olduğu profili ile baş başadır. ‘Kendinde olma’, ‘kendiliğine varma’ hali ise artık kişinin kimliğiyle zıt duruma düştüğü haldir. Bu noktada toplumun oluşturduğu kalıplar tamamen eriyerek birey kendisine döner ve içinde bulunduğu doğayı içinde uyarlayarak yaşamın döngüsünde kaybolmamayı öğrenir.

Tarihte de görüldüğü üzere, insanın ben katmanlarını keşfetmesi için her zaman dışarıya dönmesi ve temel aracıları kullanarak üretmesi gerekmiştir. İçinde bulunduğumuz doğaya, odaklanarak oradaki döngüyü kendisine uyarlayabilen insan, zamanla bu durumu tersine döndürerek örnek alması gereken sisteme müdahale etmeye başlamıştır. Hayata gelişinin sebebini unutmuş olan insan, dünyayla kurabileceği mutualist ilişkiyi artık parazitleştirerek içi boşaltılmış hayat döngüsünde seyir alır. Teknolojinin gelişiminde ilerleyen yapay dünya, insanı adeta esir alarak amaçlarının içini boşaltmış ve fark edilmesi gerekilen yaşam döngüsünü değersizleştirmiştir.

Hangi dönemde olursak olalım, aklın bahşedilmiş olduğu her varlık kendini, yapay bir simülasyondan mümkün olduğunca arındırıp yaşamın döngüsüne odaklayabilir. Yaşamın getirdiği şartların zorluğuyla akıl melekesini açan ve geliştiren insan, odaklanmasını doğru yönde ilerlettiği sürece içinde bulunduğu doğadan anlamlar çıkarır, benliğini değerli kılar.

Selin Yıldız

Selin Yıldız
Selin Yıldızhttp://www.felsefehayat.net
1 nisan 1999 tarihinde Bursada doğdum. Uludağ Üniversitesi makine mühendisliği bölümünden 2021 yılında mezun oldum. Uzun süredir felsefeye duyduğum ilgi sebebiyle okuyup araştırıyorum. Konuşulması ötelenmiş konuları kendi perspektifimle okuyucuya aktarma amaçlı yazıyorum.

POPÜLER BAŞLIKLAR

3 YORUMLAR

  1. Brilliant correlation between art and what makes us human. Reminds me of this Jordan Peterson quote:

    “Life is suffering
    Love is the desire to see unnecessary suffering ameliorated
    Truth is the handmaiden of love
    Dialogue is the pathway to truth
    Humility is recognition of personal insufficiency and the willingness to learn
    To learn is to die voluntarily and be born again, in great ways and small
    So speech must be untrammeled
    So that dialogue can take place
    So that we can all humbly learn
    So that truth can serve love
    So that suffering can be ameliorated”

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Kadının

Kadının, Yüzündeki birkaç damla suyla rüzgar öpüyor yanaklarını soğuk dudaklarıyla Kadının Ruhu titriyor gibi soğuk havada endişeli hayallerini yama yapmış çoğu yarasına Kadının Sonbaharı buymuş meğer: Zaman karanlığa akarken ağır kokulu, sıcak dört duvardan kaçıp pak soğuğa kavuşması...

Kötülük Nedir? Ben Kötüyüm!

Her kim iyi ve kötü’de yaratıcı olmak ister, en önce bir yok edici olmalı, değerleri parçalamalıdır. En yüksek kötülük böylece en yüksek iyiliğe girer: Bunun...

Denemelerin Konusu

Başkaları insanoğlunu yetiştiredursun ben onu anlatıyorum ve kendimde, pek kötü yetişmiş bir örneğine gösteriyorum. Bu örneği yeniden biçim vermek elimde olsaydı onu elbet olduğundan...

Beyti Dost Celse: 1

Her şey düşünceden doğar. İyi şeyler düşünün. İyilik yapmayı, insanlara iyilik yapmak için yeni şeyler yapmayı, büyültmeyi düşünün. Düşüne düşüne zirveye ulaşılır. (Zirve) Bütün kuvvetlerin...

Ölmeden Önce

Bir çam kozalağının bile ayırt edebildiği gün-gece dönümleri, her şeyin yaşamın özünden olduğu bilgisini fısıldamaktadır... Dikkatsizce, önemsemeden fırlatılan bir taş, evren ruhunda hissedilmektedir. Peki,...

Nekrofili’nin Haklılaştırılması

Nekrofiliyi, ölü-sevicilik olarak olarak tanımlayabiliriz, bunu hemen hemen herkes bilir. Nekrofili olan kişi, cinsel ihtiyaçlarını ve fantezilerini ölü bedenler üzerinden giderir ve bu durum...

Nietzsche’nin Kavramsal Armağanları

Zaman zaman kimi büyük kişileri anarız: yıldönümlerinde, o kişilere gereksindiğimiz vakitlerde. Bu tür vakitlerde çoğunlukla yaptığımız şey anımsanan kişinin tarihsel bağlamda dönüştürücü ve ses...

Münzevi Ruha Dair

Şurası kesin ki, o, insanlardan ve bilindik dünyadan, yaşamdan uzak bir vücuttu. Arzuladığı tek şey nasır tutmuş değer yargılarıyla savaşmaktı. (yalnızlık, sadelik ve en...

Yazar Olmak

Ne yazacağımı kara kara düşünürken aklıma gelen ilk cümleleri sarf etmek daha cazip geldi. Ne olursa yani öyle gelişigüzel bir şekilde… Belki bir şiir yâda bir...