hissiz kimsesiz bir sohbetti
geceler, gündüzlere hasret.
müsveddelerinden uzak özü insandı
yarını düş, dünü kırıntılarıyla…

çocukluk ellerinde kirleri
hasret henüz çok uzakta.
tanışmak için geç kalınmış aynalar
yıllardır göremediğin bakışlarda.


bedensiz bir yansımanın
yaşadığı bedenimsin!

yolsuz, ıssız bir konaklamaydı
kervanlar, dostlara muhtaç.

öyle çok ağlamaktı ki; dinmedi sızısı.
şimdi tanımadığım bir gün hayalimde
her şeyden biraz önce…

ve anladım ki;
Ahmet Selçuk İLKAN yazdıktan sonra
“bir bilebilsen” i
tükenmiş kelimeler.

sokaklara bırakılmış sayfaları topluyorum,
içli bir kitabın kendisidir belki…

Serdar Bayraktar

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.